بيمار کوي عشق

صاحب امر کجايي که مرا شاد کني

لحظه ي ديدن رويت دلم آزادکني

پاک درمانده شدم اي مه رؤيايي من

چهره بنما که غبار دل من پاک کني

نعمت هر دو جهان بنده عابد را بس

که زيارت ز رخ سيد افلاک کني